Η υπόθεση θυμίζει αμερικανιά, όπου μια παρέα φοιτητών και φοιτητριών ιατρικής αποφασίζει να περάσει ένα σαββατοκύριακο σε ένα απομονωμένο εξοχικό σπίτι, ψηλά στο βουνό και πνιγμένο από χιόνι, χωρίς σήμα στα κινητά τους, στη μέση του πουθενά. Στα μέρη αυτά όμως υπάρχει ιστορία.
Στο Β’Παγκοσμιο πόλεμο το μέρος ήταν γεμάτο φανατικούς Γερμανούς Ναζί οι οποίοι αρνούνταν να αποχωρήσουν ακόμα κι όταν ο πόλεμος τελείωσε. Αποδεικνύεται ότι δεν αποχώρησαν από τη περιοχή ακόμα και μετά το θάνατο τους! Τα ζομπι-Γερμαναράδες λοιπόν ξυπνάνε και σκοτώνουν τα παιδιά με όποιο τρόπο φαντάζεστε. Διαμελισμοί, δαγκωνιές, εντόσθια και άφθονο αίμα, δοσμένα με τρόπο λίγο κωμικό.
Για να καταλάβετε, σε μια σκηνή ο ωραίος της παρέας βρίσκεται να κρέμεται σε ένα γκρεμό μαζί με ένα ζομπι, από ...τα εντόσθια ενός άλλου ζομπι που βρίσκεται στριμωγμένος σε ένα δέντρο!
Για να μην έχετε λάθος εντύπωση όμως, η ταινία του Tommy Wirkola δε προκαλεί ποτέ τα γέλια.
Δε θα πολυτρομαξετε αλλά θα ξετρελαθείτε με τα κάτασπρα πλάνα που η χώρα έχει άφθονα, θα σας αρέσει ο τρόπος που, τελικά οι καλοί αντιμετωπίζουν τους κακούς και θα χαμογελάσετε με πολλά ...ευτράπελα.
Αρκετά καλοφτιαγμένο, με εξαιρετικά πλάνα και πολύ πιο ‘εύπεπτο’ από τον μικρό Σουηδό Όσκαρ και τη πιτσιρίκα βαμπίρ Ελι, σίγουρα την επόμενη φορά που θα ακούσω για θρίλερ από εκεί πάνω, θα το λάβω σοβαρά υπ’οψην μου.
Μετά από πέρασμα σε δεύτερα φεστιβάλ και αφού σάρωσε ταμεία στη χώρα του, βγήκε σε δυο αίθουσες στη Νέα Υόρκη πριν δυο βδομάδες αλλα στην Ελλάδα ακόμα κανείς δεν έχει ιδέα πότε και αν θα το δούμε στις αίθουσες. Θα μάθω όμως.
Δείτε το trailer.